فوتبال امروز این‌گونه است؛ باید همان کاری را انجام دهیم که در نیمه اول انجام دادیم
 |
لوچانو اسپالتی پس از پیروزی یوونتوس مقابل لچه، در گفت‌وگو با اسکای اسپورت درباره عملکرد تیم، افت نیمه دوم، درخشش داگلاس لوئیز و تغییر سیستم تاکتیکی بانوی پیر صحبت کرد. سرمربی یوونتوس ضمن تمجید از عملکرد تیم در نیمه نخست، تأکید کرد که بازیکنان باید با شجاعت و تمرکز بیشتری برای بستن بازی و حفظ برتری تلاش کنند.
در نیمه دوم در مدیریت بازی افت کردیم
«از نظر ریتم بازی و تلاش برای خلق موقعیت، عملکرد بسیار خوبی داشتیم. بازیکنان با کیفیت بازی کردند، حریف را به یک مسابقه باز دعوت کردند و از همان نیمه اول شرایط لازم برای خلق موقعیت‌های مهم را به وجود آوردند. اما در نیمه دوم، در مدیریت بازی کمی افت کردیم. از آن لحظه به بعد، همه‌چیز دشوارتر می‌شود؛ چون انتخاب‌های کمتری انجام می‌دهید، شجاعت کمتری دارید و تصور می‌کنید می‌توانید بازی را مدیریت کنید. اما فوتبال امروز این‌گونه نیست؛ باید همان کاری را انجام دهیم که در نیمه اول انجام دادیم. »
تمجید از داگلاس لوئیز
«امروز عملکرد بسیار مهمی داشت. جنگید، دوید و در تمام نقاط زمین که لازم بود، برای توپ مبارزه کرد. مهم‌تر از همه، توانست بسیاری از موقعیت‌ها را سر و سامان بدهد. »
درباره تغییر سیستم به 3‐5‐2
«بازیکنان درباره نیازهای تاکتیکی تیم صحبت کردند و ما هم بعضی چیزها را تغییر دادیم. تصمیم گرفتیم با سه هافبک و سیستم 3‐5‐2 بازی کنیم، چون در شرایط فعلی به استحکام و وضوح تاکتیکی بیشتری نیاز داریم. همه این را می‌دانند؛ من هم می‌دانم که در چنین مقطعی، تیم باید مستحکم‌تر و منسجم‌تر باشد. بنابراین به سراغ سیستمی رفتیم که امنیت بیشتری به ما می‌دهد.
البته هر انتخاب تاکتیکی، در کنار مزایای خود، محدودیت‌هایی هم دارد. ما باید بازیکنان را در موقعیت‌هایی قرار دهیم که بتوانند بهترین کیفیت خود را ارائه کنند. با این سیستم، تا حدی از توانایی وینگرهایی فاصله می‌گیریم که نقطه قوتشان دریبل‌زنی و برتری در نبردهای یک‌به‌یک است؛ بازیکنانی که پیش‌تر عملکرد خوبی هم داشتند.
وقتی از ابتدا با دو مهاجم بازی می‌کنید و بازیکنی مثل نیکو را هم در اختیار ندارید، دیگر امکان استفاده از یک مهاجم جایگزین به همان شکل وجود ندارد. فوتبال امروز پر از توپ‌های بلند، نبردهای مستقیم و درگیری‌های فیزیکی است. تیم‌هایی که بازیکنان بلندقدتر، قدرتمندتر و سریع‌تری دارند، از این شرایط سود می‌برند. بازی در فضای باز و نبردهای فیزیکی می‌تواند به بازیکنان آسیب بزند و همه توانایی حضور در چنین شرایطی را ندارند.
با خط دفاع چهار نفره، باید بیشتر نفر به نفر دفاع کنید و پوشش‌های مورب در سمت مقابل کمتر می‌شود. ما در جست‌وجوی استحکام بیشتر، این سیستم را پیدا کردیم و از آن راضی هستیم؛ چون از همان جلسه تمرینی اول مشخص شد که می‌توانیم انسجام و تعادل بیشتری در ساختار تیم ایجاد کنیم.
نکته اساسی این است که اجازه ندهیم حریف ضدحمله بزند، خطوط تیم بیش از حد از یکدیگر فاصله بگیرند و فضای داخل زمین در اختیار حریف قرار بگیرد. قبلاً بیشتر در چنین موقعیت‌هایی گرفتار می‌شدیم، اما حالا این اتفاق کمتر رخ می‌دهد. بااین‌حال، نیمه دوم این مسابقه نشان داد که هنوز در این زمینه به عقب برگشته‌ایم. »
درباره آزادی عمل داگلاس لوئیز و تغییر آرایش لچه
«من با تمام حرف‌هایت موافقم. اما لچه در نیمه اول با سیستم 4‐3‐3 بازی می‌کرد و در نیمه دوم یکی از هافبک‌هایش را بیرون آورد و با سه مهاجم، در قالب سیستم 3‐4‐3، بازی کرد. آن‌ها نفر به نفر و در تمام نقاط زمین یارگیری می‌کردند. بنابراین بازیکنی که در نیمه اول فضای آزاد داشت، دیگر نمی‌توانست همان آزادی عمل را داشته باشد.
اگر مک‌کنی، که در فاز دفاعی به خط دفاع اضافه می‌شد، در شرایطی قرار بگیرد که تیم مجبور به یارگیری نفر به نفر باشد، پس از بازپس‌گیری توپ، تیم دوباره عقب می‌نشیند، حدود ده متر جابه‌جا می‌شود و به همان آرایش قبلی برمی‌گردد. در این شرایط، این حریف است که باید خطوط را بشکند و برای گرفتن توپ جلو بیاید.
مشکل ما این بود که همان‌جا باقی ماندیم؛ دیگر با قدرت پرس نمی‌کردیم و از عقب زمین هم بازی‌سازی نمی‌کردیم تا به حریف ضربه بزنیم. به‌جای آن، یک پاس اضافه به دروازه‌بان می‌دادیم. در نیمه دوم تعداد پاس‌ها به دروازه‌بان به‌مراتب بیشتر شد؛ هرچند دروازه‌بان هم می‌تواند در چنین شرایطی به تیم کمک کند.
بااین‌حال، فشار روانی این مقطع از همان ابتدای بازی مشخص بود. دروازه‌بان خیلی زود در یک برخورد با مهاجم حریف قرار گرفت که مهاجم با قدرت وارد آن شده بود و همین باعث شد بازیکنان کم‌کم عقب‌تر بروند؛ یکی کمی عقب نشست و دیگری هم همین‌طور.
از نظر تاکتیکی، نیمه دوم متفاوت بود، چون لچه آرایش خود را تغییر داده بود. روشن است که وقتی با اختلاف دو گل جلو هستید، باید شجاعت داشته باشید؛ اما نه شجاعتی که باعث شود فاصله‌ها و نظم تاکتیکی خود را از دست بدهید. اگر بخواهید بیش از حد ریسک کنید، ممکن است فضا و مترهای بیشتری در اختیار حریف قرار دهید.
ما موقعیت خطرناک خاصی به حریف ندادیم، اما در تلاش برای تمام کردن مسابقه و زدن ضربه نهایی
